Bölüm 1 - Zifir'in Zihni : Alışveriş Tutkusu

Taht odasının kapısı sonuna kadar açıldı gürültüyle. Tahtın yumuşak yastıklarına gömülmüş, horlayarak şekerleme yapan Muhafız Lideri, bu ani gürültüyle en tatlı rüyalarından korkuyla sıçrayarak ayıldı ve daha kendine gelememişken, "Muhafız lideri ve Leviathan'ın kralı saygıdeğer efendimiz Tal-Amera, kraliçenin yeni başdanışmanı Leydi Azize Zifir huzurunuza çıkıyor!" diye kükredi taht odasının muhafızlarından biri.

"Salak! Seni kaç defa o kelimeyle bana hitap etmeyeceksin diye uyardım?!" diye çattı Muhafız Lideri, muhafıza. "Kral" kelimesi ona paladinleri hatırlatırdı ve paladinlerden nefret ederdi. Paladinlerin o yapış yapış kuralcılıklarının, burnu havada tavırlarının ve abartılı adalet takıntılarının bunda etkisi büyüktü. Geçmişinde "Silahsızsın yaşlı adam, silahımı bırakıyorum ben de, artık adil bir şekilde savaşabiliriz" diyen gerizekalı bir paladinin kafasına acımadan dev bir alev topu yollayan bir büyücüyü, sırf bu hareketi yüzünden ödüllendirmişti.

Muhafız "Efendim, Leydi Azize Zifir böyle emretmişti" diye kekeleyecekti ki, o sırada içeriye Zifir girdi. "Muhafız efendisi, bakın taht odası için ne aldım!" diye neşeyle şakıdı beyaz saçlı kadın, arkasından gelen 5 muhafızın zorlukla taşıdığı kadın heykelini göstererek.

Tal-Amera hayal kırıklığı içinde yüzünü örttü eliyle. "Zifir, bu hafta içinde taht odasına getirdiğin 5. heykelin bu. Kendimi saray odası yerine sanat galerisinde hissetmeye başladım. Üstelik bu heykelleri yapan heykeltraşlara şekerle ödeme yapmıyoruz, para benim hazine odasından çıkıyor sürekli. Kraliçenin yokluğundan faydalanıp beni soyuyorsun gibi geliyor bana."

Zifir ellerini beline koydu, "Ne büyük bir ayıp!" dedi yüzünü buruşturarak. "Ülkenin liderinin estetik ve güzellik anlayışının olmaması ne acı. Oysa bu bir heykel değil sadece, Tanrıça Ariel'in anıtı. Şu zerafete, mermer işçiliğine, şu ayrıntılara bakar mısın? Yüzünü bile ne ince işlemişler, resmen canlı gibi."

"Güzelliğine lafım yok," dedi Muhafız Lideri, heykele göz ucuyla bile bakmadan. "Ama ülke lideri bile olsan, kraliyet heykeltraşları 'ama mami meymey buğğ, çok değeğliğğğ!' diye mızmızlanarak ödeme talep ediyorlar. Bu seferkinin bedeli ne?"

"Şey, bu çok değerli bir parça cidden." diye kekeledi Zifir. "Ama indirim yaptılar bu kez, iki gün önce aldığım De Joule heykelin bedelinin sadece iki katı...cık."

Tal-Amera sol kolunun uyuşmaya başladığını hissetti.

"Ee, şaka. Şey, De Joule'den biraz az. Baştan pahalı fiyat söyledim ki, gerçek fiyatı duyunca rahatlayasın." dedi Zifir aceleyle.

"Korkuyorum Zifir," dedi Tal-Amera, sol kolunu ovuşturarak. "Böyle devam ederse, yakında 'Bak, bu ipek böceklerinin tanrısı', 'Bak, şu da tarladan domates toplayan çiftçilerin tanrıçası ama kendisi biber toplayan çiftçileri pek sevmez', 'İşte bu da savaşta muz kabuğuna basarak düşen askerlerin tanrısı' gibi bir sürü saçma bahane öne sürerek, oyulmuş taş yığınları ile dolduracaksın bu odayı."

Zifir'in gözleri doldu. "Nasıl söylersin bunu?" diye titredi dudakları. "Tek isteğim, bu sıkıcı odayı biraz daha güzelleştirmekti. Zaten kimseye yaranamıyorum!" diye isyan etti titreyen sesiyle. "Ne yapsam, olmuyor işte!"

Tal-Amera endişeyle kalktı yerinden ve elini Zifir'in omzuna koyarak "Dur, dur tamam, üzülme, lütfen kırılma. Ben öyle demek istemedim, sadece, hani biraz fazla oldu gibi gelmişti bana, tamam Ariel'i de şu köşeye koyarız, üzülme artık" diye teselli etmeye çalıştı hızlıca. Zifir'in çabuk incinen biri olduğunu unutmuş, patavatsızlık etmişti.

"Daha iyiyim," diyerek gözlerini ovuşturdu Zifir. Ariel heykelinin kalacağını duyunca neşeyle ışıldamıştı gözleri. "İnan bana, bu son, gerçekten. Başka anıt heykel getirmeyeceğim."

O hafta bitmeden 17 heykel daha geldi taht odasına.

Yazar'ın notu: Bunu uydurulmuş bir hikaye sanıyorsunuz, değil mi?